Dzień Zaduszny

Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie,
a światłość wiekuista niechaj mu świeci.
Niech odpoczywa w pokoju.
Amen.

W imieniu wdowy po Macieju dziękuję wszystkim tym, którzy tak licznie odwiedzili Jego grób i którzy pamiętają o nim w swoich modlitwach. Bóg zapłać!

Wspomnienia Andrzeja Tomczaka

Podczas każdej rekrutacji do mojego Wydziału, każdemu kandydatowi zawsze zadaję pytanie, o to kto jest Prezydentem Miasta Poznania
( i nie ma problemów z odpowiedzią na nie), gorzej z pytaniem o zastępców prezydenta – no może właśnie z wyjątkiem Macieja Frankiewicza, wymienianego zawsze w pierwszej kolejności.

Jego popularność, rozpoznawalność i wyrazistość – trudno mi uwierzyć, że może być przedstawiana w czasie przeszłym, dlatego tak trudno mi było napisać to wspomnienie.

Nie tak się bowiem Panie Prezydencie umawialiśmy.

Maciej Frankiewicz i Andrzej Tomczak

Z Jego osobą związane jest mnóstwo zabawnych wspomnień
i anegdot, może warto choć niektóre przypomnieć...

Zanim został Prezydentem:
Wsławił się bardzo oryginalnym ubiorem. Bardzo chudy, wysoki, nosił dżinsy i bardzo dziwne koszule. Taki strój umożliwiał mu zawsze szybkie opuszczenie sali sesyjnej – po prostu jak w biegu przez płotki pokonywał trzy rzędy foteli, wzbudzając u statecznych kolegów podziw, a u koleżanek – lekkie zdziwienie.

Kiedy obejmował prezydenturę jego poprzedniczka opisała Wydział Oświaty jako zbiór samych indywidualności (nie mylić z indywiduami), na co odpowiedział, że największą indywidualnością jest jego osoba.

Pytając mnie o zastępców, dłużej zatrzymał się przy Wandzie Musioł. Powiedziałem mu, że sporo czasu pracowała w RIO. Zastanawiał się, co mogło być powodem pracy aż tak daleko. Pragnę nadmienić, iż RIO to skrót od Regionalnej Izby Obrachunkowej.

Na pierwsze oficjalne spotkanie przyszedł w ortalionowej kurtce. Spotkanie miało miejsce w Teatrze Polskim. Nigdy więcej już jej nie założył.

Na bardzo oficjalnym przyjęciu okazało się, że mamy identyczne ubrania. Jedna z dziennikarek skomentowała to dobitnie: „Panowie z tego samego domu dziecka!”

Największą pasją Macieja były konie...
Swój wolny czas spędzał na ćwiczeniach i doskonaleniu jazdy. Pamiętam, gdy kiedyś trenował szarże na Woli, a pilnie potrzebny był Jego podpis na jakimś dokumencie. Wyjeżdżam samochodem służbowym z Wydziału, za rogiem – stłuczka, wracam i wyjeżdżam z kolegą – łapiemy gumę, wracam po kolejny samochód i w końcu udaje się dotrzeć na Wolę. Prezydent pokonuje przeszkody, a ja macham pismem, że czekam na pilny podpis. Wreszcie zauważył, podjechał do mnie na koniu, więc podaję mu pismo i w tym momencie koń korzystając z chwili oddechu parsknął zdrowo – właśnie na pismo. Trudno było w urzędzie wytłumaczyć, że potrzebuję nowego do podpisania przez prezydenta, bo poprzednie koń mi opluł.

W swojej pracy zawodowej lubił konkrety, podejmował decyzję i nie bał się odpowiedzialności.
Na początku zawsze była kawa i jakieś ciasteczka. Pierwszy rok pracy, to dwie, no może trzy kawy, później na pytanie „Panie Prezydencie, kawa?” – odpowiadał: „Wiadro kawy poproszę”.
Lubił słodycze, mógł je jeść w każdej ilości, bo i tak je spalał szybko. Patrzyliśmy z „przerażeniem”, że mógł tyle zjeść, dlatego korzystaliśmy z Jego oferty, iż mamy jeść szybko, bo na talerzu tak szybko ubywa i zawsze sobie nakładaliśmy pierwsi.

O ile słodycze nie były problemem, bo zawsze mieliśmy coś słodkiego dla Prezydenta, to czasami oficjalne przyjęcia, zwłaszcza u naszych wschodnich sąsiadów wywoływały emocje. Prezydent nie pił alkoholu, a podczas oficjalnego przyjęcia u mera Smoleńska w Dniu Pobiedy toasty wznoszono szklanicami, więc wznosił toasty za „mir” moją skromną osobą. Przy czwartym toaście zdążyłem tylko szepnąć, iż ważę 85kg, a w porywach nawet 90kg i na pewno nie dam się ciągnąć za włosy, bo ich nie mam. To spowodowało, że Pan Prezydent pożegnał się z gośćmi, a dla rozluźnienia i przejrzystości zaproponował najlepszy sposób zwiedzania miasta – kłusem.

Podczas innego oficjalnego spotkania, prawie czterogodzinnego w Rennes, dotyczącego nadzoru państwowego nad placówkami oświatowymi informacje były tak interesujące, że zdrzemnęło się Prezydentowi, co mogłoby wzbudzić lekkie zażenowanie, gdyby nie zdjęcie pokazujące, że w tej samej pozie pozostaje drugi, a nawet trzeci rząd słuchaczy.


Andrzej Tomczak - dyrektor poznańskiego Wydziału Oświaty, wiele lat współpracował z Maciejem Frankiewiczem. Fan kina, właściciel największej prywatnej kolekcji filmu polskiego.

X Poznań Maraton

W niedzielę 11 października o godz. 10.00 wdowa po Macieju - Joanna, dała sygnał do startu na jubileuszowym, dziesiątym poznańskim maratonie, poświęconym Jego pamięci. Maciej biegł
we wszystkich maratonach, włożył bardzo duży wkład w jego
rozwój i propagowanie za granicą.

W tym roku maratończycy pobiegli nową, zmienioną trasą - wytyczono dwa okrążenia po 21, 097km. W pierwszym maratonie wzięło udział 831 osób, w tym roku na starcie stanęło aż 433o zawodników (do mety dobiegło 4007). Najmłodsi zawodnicy mieli
po 18 lat, najstarszy 80.

Wszyscy uczestnicy otrzymali pamiątkowe medale z wizerunkiem Macieja Frankiewicza.



Najlepszy okazał się 33-letni Kenijczyk Samson Kimelii Chebii
z czasem 2:19:14 (był zaledwie niecałe sześć minut gorszy od swego rodaka, który w zeszłym roku ustanowił rekord trasy). Najlepszym polskim maratończykiem okazał się 44-letni Piotr Pobłocki - 2:27:15.

Organizacja Solidarność Walcząca w Wielkopolsce

Niedawno ukazała się w ramach publikacji Instytutu Pamięci Narodowej "Solidarność Walcząca w Wielkopolsce w latach 1983-1990", pod redakcją Krzysztofa Brzechczyna i Przemysława Zwiernika.

Książka, jak sami autorzy piszą we wstępie, jest wynikiem zorganizowanej w Poznaniu przez IPN w październiku 2008 konferencji pod tym samym tytułem.

Pracę podzielono na cztery części: działalność i program SW, organizacja SW w Wielkopolsce, działalność wydawnicza SW oraz wspomnienia i relacje.

Z recenzji prof.Wojciecha Polaka:

"Solidarność Walcząca - organizacja, której zasługi w walce o wolność naszego kraju trudno przecenić, nie doczekała się jeszcze całościowego, solidnego opracowania. Na przeszkodzie stoją m.in. zbyt wolno prowadzone badania na poziomie regionalnym. Dlatego z dużym zadowoleniem należy przyjąć fakt opublikowania książki dotyczącej zasadniczo Solidarności Walczącej w Wielkopolsce. Piszę "zasadniczo", gdyż teksty opublikowane w pierwszej części zbioru (Działalność i program Solidarności Walczącej) dotyczą Solidarności Walczącej w skali ogólnopolskiej. Omawiana książka jest propozycją ciekawą, przygotowaną w sposób kompetentny i tym samym bardzo wartościową. Na pewno będzie ona stanowiła istotny wkład do napisania w przyszłości pełnego opracowania na temat Solidarności Walczącej."

Autorzy poświęcili książkę pamięci Macieja.

Można ją kupić m.in. w Wydawnictwie WiS.

Interrun 2009

Poznań Interrun 2009 odbył się w tym roku dla uczczenia pamięci Macieja Frankiewicza. Nad Maltą 27 września na starcie stanęło prawie 2000 zawodników. Prezydent Ryszard Grobelny objął patronat honorowy nad biegiem i sam wziął w nim udział, pokonując dystans 11km.




Uczestnicy mieli do wyboru trasy o dwóch długościach- 5,7km
i 11km, a decyzję którą pobiegną podejmowali już podczas biegu.




Na Malcie była również Joanna Frankiewicz, która dała sygnał do rozpoczęcia biegu i wygłosiła kilka słów do uczestników (jak sama mówi również z biegu).

Tablica pamiątkowa u oo.Dominikanów

We czwartek 24 września, o godz.16.00 w kościele oo.Dominikanów zostanie odprawiona Msza Św. w intencji twórców i członków Państwa Podziemnego i Armii Krajowej. Po Mszy, w krużgankach zostaną odsłonięte tablice pamiątkowe - jedna poświęcona gen.Władysławowi Andersowi, druga - Maciejowi Frankiewiczowi. Tablicę poświęconą Maciejowi odsłoni wdowa po Nim.

Krużganki kościoła oo.Dominikanów

Mała ciekawostka - co łączyło Macieja z generałem Andersem (oprócz tablicy rzecz jasna)?

Swego czasu Maciej miał okazję brać udział w zdjęciach do filmu dokumentalnego "Ułani Andersa", gdzie zagrał właśnie generała - ale temu poświęcę osobny post.



Suplement fotograficzny z 24 września:

PAMIĘCI MACIEJA FRANKIEWICZA
1958 - 2009

ZASTĘPCY PREZYDENTA
MIASTA POZNANIA

KAWALERA
KRZYŻA KOMANDORSKIEGO
ORDERU ODRODZENIA POLSKI

SERCEM ODDANEGO
TRADYCJOM NARODOWYM
I UŁANOM POZNAŃSKIM

CZŁOWIEKA DOBREGO

17 września

70 lat temu wojska sowieckie wkroczyły do Polski. I na całe szczęście Sejm zdążył z uchwałą, która bardzo okrężnie, ale uznała w końcu zbrodnię katyńską za ludobójstwo.


W tym roku, podobnie jak i w latach poprzednich, po Mszy Św. 0 16.00 w kościele oo.franciszkanów konwentualnych zostaną złożone kwiaty pod pomnikiem 15. Pułku Ułanów Poznańskich.

Pomnik 15 Pułku Ułanów Poznańskich 2008

Następnie "Marsz Pamięci" przejdzie ulicami: Ludgardy, Paderewskiego, pl. Wolności, 27 Grudnia, Fredry, Wieniawskiego,
Św. Marcin, al. Niepodległości; podczas przemarszu oddanie hołdu pod: Tablicą Ofiar Terroru Stalinowskiego, Głazem Pamięci Piotra Majchrzaka, Tablicą Pamięci Wojciecha Korfantego, Tablicą Pomnika Wdzięczności Narodu Polskiego (przy Pomniku Poznańskiego
Czerwca '56) i Tablicą Pamięci Marszałka Józefa Piłsudskiego.

Marsz Pamięci 2008

O godz.18.00 rozpoczną się uroczystości przy Pomniku Ofiar Katynia i Sybiru.

Reminiscencje graficzne:

Dwutygodnik SW Poznań, 11-17 września 1989